การเดินทางที่แสนพิเศษ

Kru Pang

2 ชั่วโมงที่แล้ว

ถนนแห่งความทรงจำสู่ห้องเรียนแสนพิเศษ
เมื่อวันวิทยาศาสตร์มาถึง โรงเรียนปลาดาวและคณะครูพาเด็ก ๆ เดินทางไปร่วมงานวันวิทยาศาสตร์
ณ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เพื่อเปิดโอกาสให้นักเรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงนอกห้องเรียน ก่อนออกเดินทางในช่วงเช้า คุณครูได้แจกอาหารกลางวันเป็นเมนูผัดไทยหอมกรุ่น อุ่นๆจากห้องครัวด้วยความใส่ใจและยังมีขนมสอดไส้ ขนมไทยให้กับเด็ก ๆ ได้อิ่มอร่อย จากนั้นทุกคนก็ทยอยขึ้นรถด้วยความตื่นเต้นและเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยตลอดเส้นทาง ระหว่างการเดินทาง มีนักเรียนคนหนึ่งอาสารับบทเป็น “มัคคุเทศก์ประจำรถ” คอยแนะนำสถานที่สำคัญที่รถกำลังจะผ่านให้เพื่อน ๆ ฟังนะ ทั้งบ้านของเพื่อนเราด้วยเรือนจำที่ขังนักโทษ และเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังทางแยกต่าง ๆ เด็ก ๆ ต่างตั้งใจฟังและมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความสนใจ ขณะที่รถผ่านบริเวณวัดไปได้ไม่นาน นักเรียนคนหนึ่งก็พูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า “เพื่อน ๆ ดูนะ บ้านเราอยู่แถวนี้ด้วย บ้านเราอยู่บนภูเขาลูกนั้น แต่มีป่าบังนิดหน่อย” เพื่อน ๆ จึงพากันถามต่อว่า “บนภูเขามีหมู่บ้านด้วยเหรอ?” เจ้าตัวตอบกลับอย่างมั่นใจว่า “ไม่มีนะ เป็นพื้นที่บ้านเราเอง” ทำให้เพื่อน ๆ ต่างสนใจและพากันมองหาบ้านของเพื่อนจากบนรถ เนื่องจากมีทางขึ้นที่กว้างและมีป่าล้อมรอบ บริเวณกว้าง สนามหญ้าสีเขียวขจี เมื่อเดินทางต่อไป เพื่อนมัคคุเทศก์ตัวน้อยก็ยังคงทำหน้าที่อย่างต่อเนื่อง พร้อมชี้ให้เพื่อน ๆ ดูสถานที่สำคัญว่า หากมองไปทางซ้ายจะพบกับเรือนจำ ที่ใช้ขังนักโทษผู้กระทำผิดที่ก่อเหตุอันตรายขั้นร้ายแรงมากเลยนะ และเล่าเกร็ดความรู้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ ทำให้เด็ก ๆ ร้อง “หูยยย!” ด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะพากันชะโงกมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่นานนัก รถก็เดินทางมาถึงสะพานสีขาวขนาดใหญ่ เด็ก ๆ ต่างสงสัยว่าแม่น้ำที่อยู่ด้านล่างคือแม่น้ำอะไร เพื่อนจึงช่วยอธิบายว่า “นี่คือแม่น้ำปิง และมีแม่น้ำแม่แตงไหลมารวมกันบริเวณนี้ ก่อนจะไหลเข้าสู่ตัวเมืองเชียงใหม่” ความสงสัยของเด็ก ๆ จึงกลายเป็นบทสนทนาและการเรียนรู้เรื่องภูมิศาสตร์จากสถานที่จริงโดยไม่รู้ตัว ก่อนถึงมหาวิทยาลัย นักเรียนคนเดิมยังคงบอกเส้นทางต่อว่า “อีกนิดเดียวเราจะถึงสี่แยกแล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนใหญ่ แม่เราพาเราขับรถผ่านเส้นทางนี้บ่อย เราเลยจำได้” เสียงพูดคุย โต้ตอบกันอย่างสนุกสนานและเสียงหัวเราะยังคงดังอยู่ตลอดทาง จนกระทั่งรถเดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยแม่โจ้
เมื่อถึงจุดหมาย เด็ก ๆ ต่างลงจากรถด้วยความกระตือรือร้นและพากันเข้าร่วมกิจกรรมตามฐานต่าง ๆ ของงานวันวิทยาศาสตร์อย่างสนุกสนาน ทั้งการทดลอง การสังเกต และกิจกรรมตามความชอบหรือสิ่งที่ตนเองสนใจที่เปิดโอกาสให้ได้ลงมือปฏิบัติจริง การเดินทางครั้งนี้จึงไม่ได้มีเพียงจุดหมายคือ “งานวันวิทยาศาสตร์” เท่านั้น แต่ทุกช่วงเวลาระหว่างทางยังกลายเป็นห้องเรียนขนาดใหญ่ที่แสนพิเศษสำหรับเด็ก ๆ ได้เรียนรู้จากสถานที่จริงจากสิ่งรอบตัวได้ฝึกการสื่อสารมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนต่างโรงเรียน การสังเกตสิ่งที่อยู่รอบตัว การจดจำเส้นทาง และการแลกเปลี่ยนความรู้ร่วมกันกับพี่ๆในมหาวิทยาลัยและมีกิจกรรมที่เด็กๆชอบอย่าการทำเสียงไก่กระต๊ากจากแก้วกระดาษมาถ่ายทอดต่อให้น้อง ๆ ที่โรงเรียนปลาดาวคาบเรียน Makerspace เพราะการเรียนรู้ไม่ได้เรียนแค่ตัวเด็กแต่ยังส่งต่อความรู้ที่ได้มาอย่างมีความหมาย การเรียนรู้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในห้องเรียน แต่อาจเกิดขึ้นได้ทุกที่…แม้กระทั่งระหว่างทางไปงานวันวิทยาศาสตร์ ดังนั้น การเดินทางไปงานวันวิทยาศาสตร์ครั้งนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงกิจกรรมนอกสถานที่ แต่เป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้นักเรียนได้ สังเกต ตั้งคำถาม สื่อสาร แลกเปลี่ยนความรู้ และเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเองและเพื่อน ซึ่งเป็นทักษะสำคัญของการเรียนรู้ตลอดชีวิต หรือที่เรียกว่า การเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self-Directed Learning)