การเรียนรู้เชิงบูรณาการจะเกิดขึ้นเมื่อนักเรียนเชื่อมโยงระหว่างความคิดและประสบการณ์เพื่อถ่ายทอดการเรียนรู้ไปสู่บริบทใหม่ สถาบัน Association of American Colleges and Universities ตั้งข้อสังเกตว่าการเรียนรู้เชิงบูรณาการจะช่วยให้นักเรียนตรวจสอบประสบการณ์ของตนเอง
นอกจากนี้ มีแนวทางบางอย่างที่สามารถปรับให้เข้าบริบทการเรียนรู้มากมาย เพื่อช่วยให้นักเรียนเชื่อมโยงและสังเคราะห์ความรู้สม่ำเสมอ และส่งเสริมการเรียนรู้เชิงบูรณาการ ดังนี้
แนวทางที่ 1 : ให้นักเรียนตั้งเป้าหมายในชั้นเรียน โดยการเชิญชวนให้นักเรียนระบุสิ่งที่พวกเขารู้อยู่แล้วและสิ่งที่พวกเขาต้องการรู้
แนวทาง 2 : ให้นักเรียนจัดทำแผนที่เชื่อมโยงความรู้ว่า หลักสูตรที่กำลังเรียนอยู่เชื่อมโยงประสบการณ์ก่อนหน้านี้อย่างไร
แนวทาง 3 : ให้นักเรียนรวบรวมสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ไว้ในหลักสูตรและบริบทอื่นๆ ในระหว่างกิจกรรมที่เกิดขึ้นในชั้นเรียน เช่น การสนทนา การมอบหมายงาน และกิจกรรมต่างๆ โดยการให้นักเรียนเชื่อมโยงสิ่งที่พวกเขากำลังเรียนรู้นอกหลักสูตรวิชาเอกของตนเอง
แนวทาง 4 : ให้นักเรียนระบุประสบการณ์การทำงานก่อนหน้านี้และความสนใจทางวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักสูตรปัจจุบันตนเอง
แนวทาง 5 : ครูรวบรวมกิจกรรมสะท้อนความคิดของนักเรียนอย่างสม่ำเสมอ เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนระบุทักษะและความรู้ที่จะนำไปใช้กับประสบการณ์ทางวิชาชีพและ/หรือการเรียนรู้ในอนาคต
แนวทาง 6 : ครูเชิญผู้เชี่ยวชาญและศิษย์เก่ามาพูดคุยเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้แนวคิด และทักษะในหลักสูตร
แนวทาง 7 : ครูมอบโอกาสและทรัพยากรให้แก่นักเรียนในการเยี่ยมชมสถานที่ทางวิชาชีพหรือวัฒธรรมซึ่งจะทำให้นักเรียนสามารถปรับบริบทการเรียนรู้ของตนเองได้
นอกจากนี้ การเรียนรู้เชิงบูรณาวัดความสามารถของนักศึกษาในการเชื่อมต่อสังเคราะห์และเชื่อมโยงแนวคิดใหม่ๆ ในสาขาวิชา นอกสาขาวิชา และกับชีวิตนอกมหาวิทยาลัย
จะเห็นได้ว่า การออกแบบการเรียนรู้เชิงบูรณาการ จะทำให้นักเรียนเป็นคนที่สามารถเชื่อมโยงความรู้ของตนเองกับสิ่งอื่นภายนอกที่ใกล้ตัวกับตัวเอง และสังเคราะห์จนกลายเป็นความรู้ใหม่ที่เกิดขึ้นกับประสบการณ์ตรงของตัวนักเรียนเอง
อ้างอิง
