ก่อนเรียน…เราไม่ได้พาเด็กอยู่นิ่ง แต่พาเด็กให้พร้อมเรียนรู้

Rueankham

1 ชั่วโมงที่แล้ว

ทุกเช้าก่อนเริ่มต้นกิจกรรมการเรียนรู้ เด็ก ๆ อนุบาล 3 จะมารวมตัวกันเพื่อทำกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ เป็นช่วงเวลาที่เด็กได้เริ่มต้นวันใหม่ด้วยเสียงเพลง รอยยิ้ม และความสนุกสนานหลายคนอาจสงสัยว่า การให้เด็กมารวมกันร้องเพลง เล่น และทำท่าทางตามจังหวะ จะช่วยให้เด็กเกิดการเรียนรู้ได้อย่างไร หรือทำไมเราไม่เริ่มต้นวันด้วยการให้เด็กนั่งเรียนกันเลย
สำหรับครูปฐมวัยแล้ว การเตรียมความพร้อมก่อนเรียนเป็นสิ่งสำคัญไม่แพ้การจัดกิจกรรมในห้องเรียน เพราะเด็กเล็กไม่ได้พร้อมเรียนรู้ด้วยการนั่งนิ่งเสมอไป แต่พวกเขาต้องการโอกาสในการขยับร่างกาย ปลดปล่อยพลังงาน และปรับตัวให้พร้อมก่อนเข้าสู่กิจกรรมต่อไป เสียงเพลงจึงเป็นเหมือนตัวช่วยเปิดประตูสู่การเรียนรู้ในทุกเช้า เด็ก ๆ ได้ร้องเพลง ทำท่าทาง และฝึกฟังคำสั่งผ่านกิจกรรมที่ชื่นชอบ โดยเฉพาะเพลงสนุก ๆ อย่างเพลงนวดเพื่อน
นวด ๆ ๆ นวดให้เพื่อนสบาย
นวดให้เพื่อนผ่อนคลาย
เพื่อนสบายเพราะเรานวด ๆ
จากนวด ๆ เปลี่ยนเป็นทุบ ๆ และต่อด้วยสับ ๆ ยิ่งเปลี่ยนท่า เด็ก ๆ ก็ยิ่งสนุก เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วห้อง บางคนตั้งใจทำตามจังหวะ บางคนรอคอยว่าจะได้เปลี่ยนท่าเมื่อไร ส่วนบางคนสนุกจนเผลอออกแรงมากเกินไป ครูจึงต้องคอยเตือนให้ทำเบา ๆ เพราะเรากำลังเล่นกับเพื่อน ไม่ใช่เล่นกับสิ่งของ ในช่วงเวลาที่ดูเหมือนเป็นเพียงการเล่นนี้เอง ครูกลับมองเห็นการเรียนรู้เกิดขึ้นมากมาย เด็ก ๆ กำลังฝึกฟัง จดจ่อ จดจำ และทำตามคำสั่ง เรียนรู้การควบคุมร่างกายให้สัมพันธ์กับจังหวะ รู้จักรอคอย และฝึกควบคุมแรงของตนเอง รวมถึงเรียนรู้ที่จะคำนึงถึงความรู้สึกและความปลอดภัยของเพื่อน เมื่อร่างกายพร้อมแล้ว เราก็ค่อย ๆ เชื่อมโยงไปสู่กิจกรรมที่เด็ก ๆ คุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็นการท่องคำคล้องจองเจ็ดวันฉันนั่งนับ การท่อง A–Z การนับตัวเลขภาษาอังกฤษ การนับสี รวมถึงการเรียนรู้เรื่อง My Body ที่เด็ก ๆ ได้บอกชื่ออวัยวะภายนอกและเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ พร้อมทั้งฝึกบอกอารมณ์และความรู้สึกของตนเอง สิ่งที่ครูมุ่งหวังจึงไม่ใช่เพียงการให้เด็กท่องจำได้หรือพูดตามได้เท่านั้น แต่คือการเปิดโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้ผ่านกระบวนการที่หลากหลาย ตั้งแต่การฟัง การจดจำ การลงมือทำ การเคลื่อนไหว การพูด และการเล่นร่วมกับเพื่อนเพราะสำหรับเด็กปฐมวัย การเรียนรู้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะตอนที่เด็กนั่งอยู่หน้ากระดาน แต่เกิดขึ้นได้ทุกครั้งที่เด็กได้ลงมือทำ ได้ทดลอง ได้สังเกต และได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบตัว
ดังนั้น หากเช้าวันหนึ่งเดินผ่านห้องอนุบาลแล้วเห็นเด็ก ๆ กำลังร้องเพลง นวดเพื่อน ทำท่าทางตามจังหวะ และหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน อย่าเพิ่งคิดว่าครูกำลังปล่อยให้เด็กเล่นโดยไม่มีจุดหมาย เพราะเบื้องหลังเสียงหัวเราะเหล่านั้น เด็ก ๆ กำลังฝึกทั้งร่างกาย สมาธิ การฟัง ภาษา การควบคุมตนเอง และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นไปพร้อมกัน บางครั้งก่อนที่เด็กจะพร้อมนั่งเรียนรู้ สิ่งที่พวกเขาอาจต้องการไม่ใช่การบอกให้อยู่นิ่ง ๆ แต่เป็นการชวนให้ลุกขึ้นมาขยับร่างกาย ร้องเพลง และเล่นไปด้วยกันเพราะในโลกของเด็กปฐมวัย การเล่นไม่ใช่ช่วงเวลาที่หยุดเรียนรู้ แต่เป็นช่วงเวลาที่การเรียนรู้กำลังเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด