เมื่อสิ่งที่ชอบ นำพาสู่ความภาคภูมิใจ

สุรีรัตน์

1 ชั่วโมงที่แล้ว

“ครูครับ ผมเคยตกได้ปลาชะโดตัวใหญ่มากเลย”
เรื่องราวเกี่ยวกับการตกปลาเป็นสิ่งที่ครูได้ยินจากเด็กชายคนหนึ่งอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นปลาชะโดตัวโต ๆ คลิปตกปลาที่เขาชอบดูหรือประสบการณ์ระหว่างออกไปตกปลากับคนในครอบครัว บางครั้งตกได้ บางครั้งก็ไม่ได้ แต่ทุกครั้งที่ได้เล่าเรื่องราว แววตาของเขาจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ราวกับอยากให้ครูได้เห็นภาพความสุขเหล่านั้นไปพร้อมกับเขา

ครูอาจไม่เคยรู้รายละเอียดเกี่ยวกับการตกปลามากนัก แต่สิ่งหนึ่งที่ครูสัมผัสได้เสมอคือ ความสุขของเด็กชายในทุกครั้งที่ได้พูดถึงสิ่งที่ตัวเองรัก และวันหนึ่งความสุขเล็ก ๆ จากเรื่องที่เขาชอบก็กลายเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำขึ้นมา

ในพิธีมอบเกียรติบัตรให้แก่นักเรียนที่มีความโดดเด่นในด้านต่าง ๆ ของโรงเรียนปลาดาว มีชื่อของเด็กชายคนนี้อยู่ในรางวัล “ยอดนักตกปลาตัวน้อย”

เมื่อถึงเวลารับเกียรติบัตร เด็กชายเดินออกมาด้วยรอยยิ้มกว้าง แววตาที่เต็มไปด้วยความดีใจและความภาคภูมิใจ ภาพนั้นทำให้ครูอดยิ้มตามไม่ได้ เพราะเกียรติบัตรใบนี้ไม่ได้เป็นเพียงรางวัลที่มอบให้กับความสามารถด้านการตกปลาเท่านั้น แต่ยังเป็นช่วงเวลาที่เด็กชายได้รับรู้ว่าสิ่งที่เขาชื่นชอบ เรื่องราวที่เขาพยายามเล่าให้คนอื่นฟังและสิ่งที่ทำให้เขามีความสุข ล้วนเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและมีคนมองเห็น

เมื่อย้อนกลับไปคิดถึงวันแรก ๆ ที่ได้รู้จักกัน ครูพบว่าเด็กชายคนนี้เคยไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบตัวมากนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไป การได้พูดคุยและรับฟังเรื่องราวที่เขาชอบ ทำให้ครูค่อย ๆ ได้รู้จักตัวตนของเขามากขึ้น

บางครั้งเราอาจมองหาความสามารถของนักเรียนจากผลงานในห้องเรียน จากคำตอบที่ถูกต้อง หรือจากสิ่งที่เขาทำได้ตามความคาดหวัง แต่เรื่องราวของเด็กชายคนนี้ทำให้ครูได้เห็นว่า ความสามารถและความภาคภูมิใจของนักเรียนอาจซ่อนอยู่ในเรื่องธรรมดาที่เราอาจมองข้าม ขอเพียงแค่มีใครสักคนที่ตั้งใจฟัง เปิดโอกาสให้เขาได้เล่า และมองเห็นคุณค่าในสิ่งที่เขาชอบ เรื่องเล็ก ๆ เหล่านั้นก็อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ได้

สำหรับครูแล้วสิ่งที่น่าจดจำที่สุดจากวันนั้น จึงไม่ใช่เพียงเกียรติบัตรหนึ่งใบ แต่เป็นรอยยิ้มของเด็กชายที่ได้ภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองรัก บางครั้งการค้นพบศักยภาพของนักเรียน อาจไม่ได้เริ่มจากการพยายามค้นหาว่า เขาเก่งอะไร แต่เริ่มจากการทำความรู้จักว่าเขาชอบอะไร และอะไรทำให้ดวงตาของเขาเปล่งประกาย

เด็กแต่ละคนมีเรื่องราวที่แตกต่างกัน และบางทีสิ่งที่ครูต้องทำอาจเป็นเพียงการเปิดพื้นที่ให้เรื่องราวเหล่านั้นได้ถูกมองเห็น เพราะเด็กแต่ละคนมีจังหวะการเติบโตของตัวเอง และทุกคนต่างมีบางสิ่งที่น่าภาคภูมิใจในแบบของตนเอง