อ่านออกเขียนได้ตั้งแต่อนุบาล กำลังเร่งเด็กหรือกำลังสร้างโอกาส

Rueankham

2 ชั่วโมงที่แล้ว

เช้าวันหนึ่ง บรรยากาศในห้องเรียนอนุบาล 3 ของครูหญิงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเหมือนทุกวันเด็ก ๆ กำลังเรียนภาษาไทยอย่างสนุกสนาน ผ่านการพูดคุย เล่นเกม ร้องเพลง และฝึกอ่านเรื่องสั้นที่เหมาะกับวัยระหว่างนั้น ผู้บริหารและคุณครูหลายคนเดินเข้ามาเยี่ยมชั้นเรียน ลองให้เด็กอ่านหนังสือให้ฟังหน่อยสิ ครูหญิงยิ้ม ก่อนจะสุ่มเด็กออกมา 3 คน โดยไม่ได้เลือกเฉพาะเด็กเก่งเด็กแต่ละคนเปิดหนังสือเรียนภาษาไทย แล้วเริ่มอ่านเรื่องราวในบทเรียนทุกคนอ่านได้อย่างถูกต้อง ชัดเจน และคล่องแคล่วแต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจ ไม่ใช่แค่เด็กทั้ง 3 คนอ่านได้หากแต่ทันทีที่อ่านจบ มือเล็ก ๆ หลายสิบคู่ก็ยกขึ้นพร้อมกัน
"หนูขออ่านค่ะ"
"ผมอ่านได้ครับ"
"ครูครับ ผมขออ่านบ้าง"
ทั้งห้องเต็มไปด้วยเด็กที่อยากลุกขึ้นมาอ่านหนังสือด้วยความสมัครใจ ไม่มีใครบังคับไม่มีใครร้องไห้ ไม่มีเด็กคนไหนแสดงท่าทีว่าเบื่อหรือเครียด มีแต่รอยยิ้ม ความมั่นใจ และความภาคภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำได้ภาพนั้นทำให้หลายคนอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าเด็กอนุบาลอ่านหนังสือได้ผิดจริงหรือตลอดหลายปีที่ผ่านมา แนวคิดด้านการศึกษาปฐมวัยมักเน้นว่า เด็กไม่ควรถูกเร่งให้อ่านออกเขียนได้ แต่ควรได้รับการพัฒนาอย่างสมดุลทั้งด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม และสติปัญญา ผ่านการเล่นและประสบการณ์ที่เหมาะสมกับวัย โรงเรียนปลาดาวก็เชื่อในหลักการนั้นเช่นกัน เราไม่เคยละเลยการพัฒนาเด็กทั้ง 4 ด้านเด็กยังได้เล่น ได้วิ่ง ได้ทำโครงงาน ได้สร้างสรรค์ผลงาน ได้เรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง ได้ฝึกช่วยเหลือตนเอง และได้ใช้ชีวิตในวัยเด็กอย่างเต็มที่ แต่เมื่อเด็กมีความพร้อมทำไมเราจะไม่เปิดโอกาสให้เขาเรียนรู้การอ่านและการเขียนไปพร้อมกัน
ครูหญิง ซึ่งจบการศึกษาด้านปฐมวัยโดยตรง อธิบายแนวคิดของตนเองไว้อย่างเรียบง่ายว่าเด็กแต่ละคนมีศักยภาพไม่เท่ากัน หลายคนได้รับการส่งเสริมจากครอบครัว เมื่อเราเตรียมความพร้อมให้เด็กครบทุกด้าน และจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับวัย เด็กก็สามารถเรียนรู้การอ่านได้โดยไม่รู้สึกกดดันนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในห้องเรียน เด็กไม่ได้เรียนเพราะความกลัวแต่เรียนเพราะความอยากรู้ ไม่ได้อ่านเพราะถูกบังคับ แต่อ่านเพราะภูมิใจว่า "ฉันทำได้"
ปัจจุบัน เด็กอนุบาล 3 ของโรงเรียนปลาดาวหลายคนสามารถอ่านเรื่องสั้นในบทเรียนภาษาไทยได้อย่างคล่องแคล่ว เขียนสื่อสารได้ บวกเลขได้ และรู้จักจำนวนตั้งแต่ 1–1,000 โดยยังคงเรียนรู้ผ่านการเล่น กิจกรรมสร้างสรรค์ การเคลื่อนไหว ดนตรี ศิลปะ โครงงาน และประสบการณ์ที่เหมาะสมกับวัย เราไม่ได้ตั้งเป้าหมายให้เด็ก "เก่งก่อนวัย" แต่เราตั้งใจให้เด็กทุกคน "เรียนรู้ตามศักยภาพของตนเอง"หากเด็กยังไม่พร้อม เราจะไม่เร่งแต่หากเด็กพร้อม เราจะไม่ปิดกั้นโอกาสในการเรียนรู้ เพราะเราเชื่อว่าการศึกษาปฐมวัยที่ดี ไม่ใช่การเลือกระหว่าง "การเล่น" กับ "การอ่านเขียน"แต่คือการออกแบบการเรียนรู้ที่ทำให้เด็ก ได้เล่นอย่างเต็มที่ เติบโตอย่างมีความสุข และก้าวไปข้างหน้าตามศักยภาพของตนเอง บางครั้งคำตอบของคำถามที่ผู้ใหญ่ถกเถียงกัน อาจไม่ได้อยู่ในตำรา แต่อยู่ในรอยยิ้มของเด็กคนหนึ่ง ที่ยกมือขึ้นพร้อมพูดอย่างมั่นใจว่า"ครูค่ะหนู ขออ่านบ้าง"