ฮ่องเต้ซินโดรม ปัญหาใหญ่ของเด็กไทยยุคนี้

ด้วยสภาพสังคมสมัยนี้ที่พ่อแม่มักเลือกที่ลูกคนเดียว มีเงินทองไว้เลี้ยงดูลูกเหลือเฟือโดยตั้งใจว่า อยากให้ลูกเติบโตอย่างมีคุณภาพที่สุด และพร้อมทุ่มเทเงินทองทั้งหมดให้ลูกซึ่งการทุ่มเทนั้น ควรตั้งอยู่บนความถูกต้องพอเหมาะพอควรแต่หากทุ่มเทเกินไป ประคบประหงมลูกทุกอย่างแล้วล่ะก็ปัญหาที่จะตามมาก็คือ ลูกจะเป็น “ฮ่องเต้ซินโดรม”

ฮ่องเต้ซินโดรม (Little Emperor Syndrome) คือกลุ่มอาการของบรรดาลูกๆ ที่พ่อแม่ตามใจ โดยยกเอามาจากพฤติกรรมของการเลี้ยงลูกของพ่อแม่ประเทศจีน ที่เลี้ยงลูกจากนโยบายลูกคนเดียว พ่อแม่ต้องตามใจลูก พะเน้าพะนอลูก พยายามหาสิ่งต่างๆ มาให้ลูกจนเกินความจำเป็นถ้าเปรียบเป็นแบบไทยๆ ก็คือ ลูกเทวดา นั่นเอง

รศ.นพ.สุริยเดว ทรีปาตี กุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กและวัยรุ่นได้กล่าวถึง ฮ่องเต้ซินโดรมไว้ว่า เนื่องจากปัจจุบันคนมีลูกน้อยลง และพ่อแม่ส่วนมากอายุเยอะ มีการงานที่ดี มีเงินทองที่ไม่ต้องดิ้นรนมากนัก และนิยมเลี้ยงลูกแบบประคบประหงมด้วยเงินทองและวัตถุ และปกป้องจนเกินเหตุ เด็กได้จับอุปกรณ์ดิจิทัล สัมผัสเทคโนโลยีตั้งแต่เกิด อยู่กับสังคมทุนนิยม มีแนวโน้มเป็นคนวัตถุนิยม เบื่อง่ายและความอดทนต่ำ รับมือกับปัญหาและความยากลำบากไม่ได้ จนเชื่อกันว่าเด็กหลายคนต้องป่วยเป็นโรคซึมเศร้าเพราะรับมือกับแรงเสียดทานไม่ไหว บางคนลุกลามสู่พฤติกรรมก้าวร้าวไม่รู้ผิดชอบชั่วดี ซึ่งชนวนเหตุของปัญหาดังกล่าวก็มาจากการเลี้ยงดู ‘ดีเกินไป’ จนเกิดภาวะที่เรียกกันว่า ‘ฮ่องเต้ซินโดรม’

ในข่าวต่างๆ เราจะเห็น ฮ่องเต้ หรือลูกเทวดามากมาย เช่น

ข่าวเด็กแว๊นขี่มอเตอร์ไซต์เสียงดังรบกวนชาวบ้าน

ข่าวผู้ชายเอาหินทุบรถ เพราะต้องการให้แม่ซื้อรถให้

ข่าวลูกคนรวยขับรถชนคนอื่นแล้วหนี

โดยส่วนใหญ่พ่อแม่จะออกมาแก้ตัวแทนลูกว่า ลูกฉันเป็นคนดี

พูดได้ว่า หนักใจแทนคุณพ่อแม่จริงๆ

จะเห็นได้ว่าภาวะฮ่องเต้ซินโดรมไม่ได้เกิดจากเด็กโดยตรงแต่เป็นเพราะพ่อแม่ต่างหากเวลาที่ไม่มีเวลาให้ลูกจึงปรนเปรอด้วยสิ่งของและเงินทอง

ยังไม่สายหากเราจะปรับเปลี่ยนทัศนคติในการเลี้ยงลูกเสียใหม่เริ่มต้นจากเรื่องง่ายๆ เช่น ให้ลูกช่วยรับผิดชอบงานบ้าน ไม่ต้องกลัวลูกลำบากฝึกเรื่องวินัยให้ลูกอย่างสม่ำเสมอ เคารพกฎสังคม

สุดท้ายต้องหากิกรรมต่างๆ ฝึกให้ลูกได้เรียนรู้และเจออุปสรรคปัญหาต่างๆบ้างเพื่อฝึกให้ลูกรู้จักแก้ปัญหาด้วยตัวเองการทุ่มเทความรักให้ลูกเป็นสิ่งที่พ่อแม่ต้องทำแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นควรตั้งอยู่บนความพอดี

ถึงรักลูกแค่ไหน ก็อย่าหักโหมนะคะ